Podstawa wymiaru emerytury

Podstawę wymiaru emerytury stanowi przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę.

Jeśli wnioskodawca w ciągu 20 lat poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłosił wniosek o emeryturę, pobierał przez więcej niż 10 lat zasiłek przedemerytalny, podstawę wymiaru emerytury stanowi przeciętna podstawa składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zainteresowany nabył prawo do tego zasiłku.

Okresy nieskładkowe

Na wysokość emerytury wpływa długość okresu nieskaładkowego. Przepisy uznają za okres nieskładkowy m.in. okres pobierania:

1. wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy,
2. zasiłków z ubezpieczenia społecznego: chorobowego lub opiekuńczego, 
3. świadczenia rehabilitacyjnego, 
4. renty chorobowej po ustaniu zatrudnienia w wymiarze czasu pracy nie niższym niż połowa obowiązującego w danym zawodzie lub po ustaniu obowiązku ubezpieczenia społecznego z innego tytułu,
5. zasiłku przedemerytalnego i świadczenia przedemerytalnego,
6. udokumentowanej niezdolności do pracy, za które wypłacone zostały z Funduszu Pracy: zasiłki dla bezrobotnych, zasiłki szkoleniowe lub stypendia. 

Zobacz: Zgłoszenie wniosku o emeryturę powszechną