Kto ma prawo do emerytury pracowniczej

Ubezpieczeni mężczyźni urodzeni przed dniem 1 stycznia 1949 roku, którzy nie osiągnęli wieku emerytalnego 65 lat mogą przejść na emeryturę po osiągnięciu wieku 60 lat. Muszą posiadać co najmniej 35-letni okres składkowy i nieskładkowy lub co najmniej 25-letni okres składkowy i nieskładkowy i zostać uznanymi za całkowicie niezdolnych do pracy. Uznanie za za całkowicie niezdolnych do pracy musi nastąpić na podstawie orzeczeniem lekarza orzecznika lub komisji lekarskiej ZUS.

Zobacz także : Jakie są warunki przyznania emerytury pracowniczej dla kobiet

Emeryt musiał być pracownikiem

Warunkiem koniecznym do uzyskania pracowniczej emerytury przez mężczyzn jest warunek, iż ostatnio przed zgłoszeniem wniosku o emeryturę byli oni pracownikami. Co oznacza, że pozostawali w ubezpieczeniu społecznym lub w ubezpieczeniach emerytalnym i rentowych z tytułu stosunku pracy. Warunek ten jest również spełniony, jeśli przez cały wymagany do uzyskania emerytury okres ubezpieczenia mężczyźni pozostawali w ubezpieczeniu pracowniczym.

Przepisy mówią, że ubezpieczony musi zostawać w stosunku pracy ostatnio przed zgłoszeniem wniosku, a nie bezpośrednio przed zgłoszeniem wniosku o emeryturę. Daje to prawo do wcześniejszej emerytury pracowniczej mężczyznom, którzy bezpośrednio przed zgłoszeniem wniosku o emeryturę pracowniczą nie byli zatrudnieni, ale na przykład pobierali rentę z tytułu niezdolności do pracy lub zasiłek dla bezrobotnych. W takim przypadku warunkiem przyznania emerytury jest pozostawanie w ubezpieczeniu pracowniczym ostatnio przed nabyciem prawa odpowiednio do rent lub zasiłku.