Emeryturę za pracę we Włoszech otrzymuje się po osiągnięciu wieku minimalnego. Dla mężczyzn wynosi on 65 lat, a dla kobiet 60. Do otrzymania emerytury wymagany jest ponadto okres składkowy, wynosi on 20 lat.

Istnieją trzy systemy obliczania okresu składkowego. Pierwszy dla osób, które rozpoczęły pracę od 1 stycznia 1996 roku włącznie emerytura jest obliczana na podstawie systemu „składkowego”. Drugi dla osób, które 31 grudnia 1995 roku pracowały przez co najmniej 18 lat, emerytura jest obliczana na podstawie systemu „redystrybucyjnego”. Natomiast trzeci dla osób, które 31 grudnia 1995 roku pracowały mniej niż 18 lat, emerytura jest obliczana w oparciu o system „mieszany” (redystrybucyjny i składkowy).

Prawo do emerytury nabywa się po osiągnięciu wieku 65 lat w przypadku mężczyzn i 60 lat – kobiet. Natomiast osoby o stwierdzonym 80 proc. inwalidztwie oraz pracownicy niewidomi mogą przejść na emeryturę w wieku 60 lat (mężczyźni) i 55 (kobiet).

Kobiety mogą przedłużyć okres pracy do 65 roku życia, uzyskując stosownie wyższe wynagrodzenie.

Uzyskać prawo do emerytury można po udokumentowaniu 20 lat pracy (opłacanych przez pracodawcę składek). Przewidziane są wyjątki od tej zasady. Wystarczy udokumentowanie 15 lat pracy w przypadku osób, które w dniu31 grudnia 1992 r.:

• mogły udokumentować 15 lat pracy;
• już osiągnęły wiek emerytalny zgodnie z przepisami obowiązującymi w danym czasie (55 lat w przypadku kobiet i 60 mężczyzn),
• zostały uprawnione do wpłacania składek na ubezpieczenie (tzw. ubezpieczenie dobrowolne).