Dwa systemy emerytalne

Krajowy system emerytalny zapewnia pracownikom emerytury w oparciu o kryterium zamieszkania i gwarantuje dochód minimalny. Pracowniczy system emerytalny bazuje na zatrudnieniu i tym samym wysokości zarobków. Oba systemy tworzą ustawowy system emerytalny w Finlandii. Emerytury z systemu krajowego są administrowane przez fiński Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

System pracowniczy jest zarządzany przez firmy prywatne. Główną instytucją pracowniczego ubezpieczenia jest Centralna Instytucja Emerytalna.

W Finlandii system emerytalny pracowników pracujących na własny rachunek oraz rolników jest finansowany z bieżących wpłat. Z kolei system dla pracowników najemnych jest połączeniem systemu finansowania bieżącego z elementami systemu kapitałowego. Składka w systemie obowiązkowym wynosi 21,5 proc. wynagrodzenia.

Zobacz także: Dostęp do rynku pracy i rejestracja w Finlandii

Wysokość świadczenia emerytalnego zależy od stażu. Maksymalna wysokość świadczenia stanowi 60 proc. dochodu sprzed przejścia na emeryturę.

Pracodawca ma obowiązek zorganizowania zabezpieczenia emerytalnego pracownika i pokrycia związanych z tym kosztów. W związku z tym pracodawca ma obowiązek wzięcia ubezpieczenia emerytalnego dla swoich pracowników, w finansowaniu którego uczestniczy również pracownik w formie małego procentowego udziału.

Jeżeli pracownik zagraniczny opuści Finlandię przed przejściem na emeryturę, wypłacone na podstawie jego pracy opłaty emerytalne zostają „zmagazynowane” w formie funduszu. Będą mu one wypłacane po osiągnięciu przez niego wieku emerytalnego jako część jego całościowej emerytury do jakiegokolwiek kraju do którego się on przeprowadzi, bez względu na obywatelstwo.