Prawo do dodatku pielęgnacyjnego przysługuje osobie, która została uznana za całkowicie niezdolną do pracy oraz samodzielnej egzystencji. Dodatek przyznawany jest na podstawie orzeczenia lekarza orzecznika ZUS stwierdzającego całkowitą niezdolność do pracy i niezdolność do samodzielnej egzystencji.

Zobacz dział: Dodatki do emerytury

Emeryt powyżej 75 roku życia

Emerytowi, który ukończył 75 lat ma prawo do dodatku pielęgnacyjnego bez potrzeby składania wniosku. Nie ma też potrzeby, aby lekarz orzecznik ZUS orzekła wobec takiej osoby niezdolność do pracy.

Dla osoby, która ukończył 75 lat nie ma znaczenia, że jest ona zdolna do pracy i jest zdolna do samodzielnej egzystencji.

Kiedy dodatek nie przysługuje

Dodatek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie uprawnionej do emerytury, jeśli przebywa z zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym. Dodatek przysługuje, jeśli emeryt przebywa poza tymi zakładami przez okres dłuższy niż 2 tygodnie.

Nie jest możliwe, aby osobie uprawnionej do zasiłku pielęgnacyjnego przysługiwało prawo do dodatku pielęgnacyjnego.

Konieczny wniosek

W celu ustalenia prawa do dodatku pielęgnacyjnego należy złożyć wniosek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Z tego obowiązku zwolnione są osoby, które ukończyły 75 rok życia. Ci emeryci otrzymują dodatek z urzędu, ZUS sam nadaje im prawo do dodatku.

Wniosek o dodatek pielęgnacyjny emeryt składa sam albo przez swojego przedstawiciela ustawowego. Emeryt może także skorzystać z usług urzędu pocztowego.

Zobacz także: Jak złożyć wniosek o dodatek pielęgnacyjny